Prace interwencyjne

PRACE INTERWENCYJNE – to zatrudnienie bezrobotnego przez pracodawcę ( oznacza to jednostkę organizacyjną, chociażby nie posiadała osobowości prawnej, a także osobę fizyczną, jeżeli zatrudniają one co najmniej jednego pracownika) lub przez przedsiębiorcę niezatrudniającego pracownika, które nastąpiło w wyniku umowy zawartej ze starostą i ma na celu wsparcie osób będących w szczególnej sytuacji na rynku pracy.

Do wykonywania prac interwencyjnych mogą być kierowani:

• bezrobotni do 25 roku życia,

• bezrobotni długotrwale albo po zakończeniu realizacji kontraktu socjalnego, o którym mowa w art. 50 ust. 2 pkt 2, albo kobiet, które nie podjęły zatrudnienia po urodzeniu dziecka,

• bezrobotnych powyżej 50 roku życia,

• bezrobotnych bez kwalifikacji zawodowych, bez doświadczenia zawodowego lub bez wykształcenia średniego,

• bezrobotnych samotnie wychowujących co najmniej jedno dziecko do 18 roku życia,

• bezrobotnych, którzy po odbyciu kary pozbawienia wolności nie podjęli zatrudnienia,

• bezrobotnych niepełnosprawnych.

Prace interwencyjne stanowią pomoc publiczną w formie substydiów płacowych na rekrutację pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji i bardzo niekorzystnej sytuacji określoną w rozdziale I, art. 40 oraz rozdziale III rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 i jest udzielana zgodnie z przepisami tego rozporządzenia.

Pracodawca składa wniosek o organizację prac interwencyjnych do wybranego powiatowego urzędu pracy.

Prace interwencyjne nie mogą być organizowane – przez pracodawcę w trudnej sytuacji ekonomicznej w rozumieniu art. 1 pkt 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (Dz.Urz. UE L 214 z 09.08.2008, str.3), zwanego dalej „rozporządzeniem Komisji (WE) nr 800/2008”, oraz wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (Dz.Urz/ UE C 244 z 01.10.2004, str.2), oraz u pracodawców będących:

• partiami lub organizacjami politycznymi,

• posłami lub senatorami na potrzeby biur poselsko – senatorskich,

• organami związków zawodowych, z wyjątkiem upoważnionych do prowadzenia pośrednictwa pracy związkowych biur pracy oraz klubów pracy,

• organizacjami pracodawców, z wyjątkiem upoważnionych do prowadzenia pośrednictwa pracy biur oraz klubów pracy,

• urzędami naczelnych i centralnych organów administracji państwowej,

• kościołami lub związkami wyznaniowymi, z wyłączeniem osób prawnych i jednostek organizacyjnych, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie ( Dz.U. Nr 96, poz. 873, z późn. zm.),

• przedstawicielstwami państw obcych.

Pracodawca, u którego skierowani bezrobotni będą wykonywać prace interwencyjne, zawiera z bezrobotnymi umowy o pracę.

W wyniku organizacji prac interwencyjnych pracodawca korzysta z częściowej refundacji wynagrodzenia za pracę i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia.

rejestr zmian tej informacji »